Hoeveel betaalt je werkgever voor het thuisladen van je bedrijfswagen?

Zes op tien bestelde bedrijfswagens waren elektrisch in 2022. Dat stelt de werkgever voor nieuwe uitdagingen. Een correcte vergoeding voor de stroom die je thuis verbruikt om jouw bedrijfswagen op te laden ligt namelijk niet voor de hand. De sterk verschillende energietarieven van de thuiswerkers, het capaciteitstarief en het gebruik van zonnepanelen maken de rekenoefening er niet gemakkelijker op. Bart Hollebekkers van SD Worx zoomt in op enkele heikele punten.

Tot voor kort oogde het vergoedingsmodel voor het gebruik van de bedrijfswagen eenvoudig. Het bedrijf stelde een tankkaart ter beschikking, waarbij de factuur integraal bij de werkgever terechtkwam. Voor de elektrische laadbeurt thuis ziet Bart Hollebekkers, Managing Consultant bij SD Worx, twee courante betalingsmethodes. “De eerste omvat het systeem van een onkostennota. De werknemer bezorgt dan een overzicht van de gemaakte laadkosten, naar analogie met het indienen van een parkeerticket. Wat meer en meer ingeburgerd geraakt, is dat de leverancier van het laadpunt registreert hoeveel energie je verbruikt en op basis van dat cijfer een terugbetaling aan de werknemer stort. Die partij stuurt dan op haar beurt een factuur naar de werkgever.”

Gemiddeld prijs, maar niet het exacte tarief

De moeilijkheid die zich hierbij stelt, is dat de leverancier van de laadinfrastructuur geen zicht heeft op de energieprijs die de consument betaalt. Wie bijvoorbeeld eind vorige zomer nog een nieuw contract afsloot, betaalt een veel hoger tarief dan wie dat begin 2022 deed. “In de meeste gevallen gaan bedrijven uit van een algemeen gemiddelde. Ze baseren zich daartoe op de maandelijkse data van de energieregulatoren. Dat is een eenvoudige, transparante en vrij eenvoudige methodiek, maar ze zal voor de ene werknemer gunstiger uitkomen en voor een collega nadelig blijken. Een tweede optie bestaat erin dat het personeelslid zijn verbruikstarief via een applicatie doorgeeft. Dat legt evenwel de verantwoordelijkheid bij de werknemer en zet de deur open voor misbruik. Het bepalen van een exacte vergoeding ligt dus niet voor de hand.”

Elektrische bedrijfswagen en zonnepanelen

De situatie oogt nog complexer bij eigenaars van zonnepanelen en een digitale meter. In dat geval kan je de elektrische wagen opladen met de energie die de zonnepanelen op dat moment produceren. Op die manier druk je de uitgaven voor de werkgever. Vraag is of daar een beloning tegenover moet staan. “De energie die het laadpunt niet registreert, zal de werkgever ook niet betalen. Al is de bedenking legitiem dat je destijds zelf geïnvesteerd hebt in zonnepanelen. Voor de energie die je in de batterij van de elektrische wagen stopt, ontvang je daarnaast ook geen terugleververgoeding van de energieleverancier.”

Capaciteitstarief

Sinds 1 januari heeft ook het capaciteitstarief een invloed op het gebruik van de elektrische bedrijfswagen. Wie zijn elektrische auto oplaadt, op een moment dat verschillende andere toestellen met een groot piekverbruik ingeschakeld zijn, zal hogere netkosten betalen. “Ik verwacht dat de impact van het capaciteitstarief tot uiting komt in de gemiddelde verbruiksprijzen die de energieregulatoren afficheren. Misschien zal de werkgever zijn medewerkers ook vragen om zijn verbruik zo veel mogelijk te spreiden, zoals hij nu al aanraadt om maximaal op het werk te laden. Maar het is duidelijk dat veel bedrijven nog niet weten hoe ze exact met dit nieuwe gegeven moeten omgaan.”

Complexe fiscaliteit

De complexiteit heeft tevens een impact op het fiscale luik, meer bepaald op het voordeel alle aard.  Dat is een belastbaar voordeel dat een onderneming toekent als een vorm van beroepsinkomen. Werknemers die hun bedrijfswagen privé gebruiken, worden langs die weg belast op het voordeel dat zij daar uit halen. Om na te gaan of de stroom vrij van belasting is, onderscheidt de wetgever drie categorieën:

• Zuiver professionele beroepsverplaatsingen vallen onder kosten eigen aan de werkgever.
• Voor woon-werkverkeer geldt een gedeeltelijke vrijstelling.
• Privéverplaatsingen vallen onder het voordeel van alle aard en zijn onderhevig aan belastingen.

“Omdat de regelgeving verschillende lacunes kende, besloot minister van Financiën Vincent Van Peteghem (CD&V) om de terugbetaling onder bepaalde voorwaarden te beschouwen als een terbeschikkingstelling en niet als een voordeel van alle aard”, legt Bart Hollebekkers uit. “Eén van die voorwaarden is dat de terugbetaling de werkelijke kosten dekt. Net daar wringt het schoentje, want de uitbetaler gaat in de praktijk zoals eerder aangegeven vaak uit van de gemiddelde prijzen en dus niet van de werkelijke kosten. Op die manier ontstaat een bijkomend struikelblok. Bovendien staan nieuwe evoluties – zoals bidirectioneel laden – voor de deur. Enig fiscaal kader over hoe hiermee om te gaan ontbreekt tot op vandaag en dus baseren we ons op de huidige wetgeving om bedrijven zo goed mogelijk bij te staan. Eén ding is echter duidelijk: het snel veranderende mobiliteits- en energielandschap plaatst de werkgever voor grote uitdagingen.” [cta_box center]